opdracht Karel ende Elegast

Het was vroeg in de ochtend en buiten regende het terwijl ik in een stoel zat, starend naar het lichtgevende beeldscherm van mijn computer. Eén dag geleden was het eindelijk begonnen, het plan dat ik samen met mijn netwerk van hackers al sinds vele maanden eerder aan het voorbereiden was. Tot nu toe verliep alles precies zoals we het hadden gehoopt en er was niets of niemand die ons nog in de weg zou staan. Ongemerkt werden bergen geld van de bankrekeningen van rijke mensen, nee, té rijke mensen gehaald om vervolgens via verschillende routes bij mij aan te komen. We waren nu bijna halverwege en morgen zou al het geld bij mij binnen zijn. Veel armoede zoud spoedig verdwijnen. Over het hele land moesen biljetten door de brievenbussen van de armste personen in onze samenleving gedaan worden. Hoewel ik met alles wat ik doe het beste met onze wereld voor heb, is het van belang dat ik anoniem blijf. Wie ik ben en waar ik woon is voor iedereen geheim. Wanneer al het geld is uitgedeeld en dus op de plek is waar het hoort te zijn, zit mijn taak erop en leef ik mijn leven, alsof er niets is gebeurd, maar kunnen anderen eindelijk weer leven zoals ze lang niet hebben gekund door een financiele beperking. Dat is waar het mij om draait.

Godenslaap - Opdracht W.O.I

Aan het begin van de eerste wereldoorlog werd er nogal optimistisch gedacht door de mensen. Er was veel enthousiasme om te gaan vechten aan het front. Iedereen dacht dat de oorlog snel voorbij zou zijn en dat er niet veel zou gebeuren. Later wordt het pas duidelijk dat dit totaal niet het geval is.
Het feit dat steeds meer mensen zich aanmelden voor de oorlog komt in het boek Godenslaap van Erwin Mortier niet erg duidelijk naar voren. Het boek is namelijk geschreven vanuit het oogpunt van een vrouw, Hélène. Zij verteld vanuit het heden over de herinneringen die ze heeft over de oorlog. Ze vertelt ze aan haar verzorgster, en ze schrijft ze op. Er worden veel boerenknechten opgeroepen om het leger in te gaan om mee te vechten. In de oorlog wordt Hélène verliefd op een soldaat uit Engeland, Matthew, die dus meevecht in de oorlog. Ook vecht haar broer, Edgar, mee. Het is dus wel duidelijk uit het boek dat er veel mannen meevechten, maar niet dat zij daar erg enthousiast over zijn en ze daar veel zin in hebben.

Een oorzaak van dit enthousiasme is geweest, dat veel mensen verlangden naar een radicale verandering in hun levens. Ze wilden dat zaken anders geregeld werden, en een oorlog zou hiertoe zeker de aanzet kunnen bieden. Hierdoor waren zij bereid zich in te zetten en zo alles te verbeteren. Ze dachten dat alles snel over zou zijn, maar dat was niet het geval. Het was een echte grondoorlog, en er zijn veel mensen gedood of gewond geraakt, maar ook hebben mensen trauma's overgehouden aan de oorlog, zoals in het boek ook wordt verteld over Edgar, die zich veel nare gebeurtenissen herinnert uit de oorlog.

Iets waardoor dit gevoel van de mensen om in een oorlog mee te willen vechten werd aangewakkerd, was propaganda. Er werden pamfletten verspreid waarin werd opgeroepen tot aanmelding voor het leger, en er werd op geschreven hoe belangrijk de oorlog wel niet voor de mensen zou zijn. Een bekend voorbeeld van een poster waarmee jonge mannen werden opgeroepen in het leger te komen is hieronder te zien.

Hersenschimmen

Ons groepje heeft 'Hersenschimmen' van J. Bernlef gelezen. Dit boek vertelt het verhaal van Maarten, een man met alzheimer. Wij verwachtten dat we de gedachtegang van een alzheimerpatiënt zouden volgen om inzicht in zijn leven te krijgen. We hadden al veel lovends over het boek gehoord en kozen daarom speciaal deze uit. Het boek voldeed inderdaad aan onze verwachtingen, maar wel jammer vonden wij, dat je alleen Maarten goed leert kennen en zijn omgeving niet. Er is namelijk maar één verhaallijn: de dement wordende Maarten.

Aan het eind van het boek denkt Maarten het volgende: ‘In het leven terug ? . . . maar waar is zo iets gebleven ? . . . is er wel zo iets? . . . of was gewoon alles inbeelding van het hoofd? . . . hersenschimmen’. Hiermee wordt bedoeld dat Maartens leven uiteindelijk alleen nog bestaat uit illusies (hersenschimmen). Hij herkent personen maar vaag en is onbewust van zijn omgeving geworden. Daarom luidt de titel: 'Hersenschimmen'.

De belangrijkste personages zijn Maarten Klein en zijn vrouw Vera. Ze hebben samen twee kinderen. Ze komen oorspronkelijk uit Nederland, maar wonen nu in Gloucester, in de Amerikaanse staat Massachusetts. Al snel wordt duidelijk dat  Maarten lijdt aan alzheimer en zijn geheugen langzaam verliest. Het verhaal wordt steeds lastiger te begrijpen, want de gedachtes van Maarten worden steeds onduidelijker. Op een bepaald moment herkent Maarten zelfs Vera niet meer, waardoor haar minder belangrijk wordt. Andere personages zijn Dokter Eardly, Phil Taylor -een gezinshulp- en Ellen Robin -een vriendin van Vera-. Deze personen speelden echter een minder belangrijke rol.

Het verhaal zit vol open plekken. Veel dingen die worden geschreven roepen vraagtekens op. Veel van deze vragen blijven onbeantwoord, omdat Maarten het zelf ook niet weet. Het einde is open, dan is er bijna niets meer van de ‘echte’ Maarten over en zijn gedachten zijn alleen nog een soort schimmen.

De vertelinstantie in het boek is de ik-vertelinstantie. Je leest het boek met Maarten als de ik-persoon. Het verhaal wordt verteld in de tegenwoordige tijd en er worden geen vooruitwijzingen gegeven. Hij is ook de focalisator, alleen van hem weet je wat hij denkt en voelt.

Het dementeren duurt natuurlijk veel langer dan 221 bladzijden, dus er is sprake van versnelling. Ook heeft de lezer veel te maken met flashbacks. Maarten denkt vaak terug aan het verleden en soms denkt hij zelfs weer in het verleden te leven.

Het thema is dementie. Maarten ontwikkelt zich van een vergeetachtige man tot iemand die totaal de weg kwijt is. Deze overgang is voor de lezer duidelijk, doordat je zelf ook steeds minder van het verhaal gaat begrijpen. Maarten krijgt door de dementie moeite met praten en kan uiteindelijk zelfs niet eens meer de Engelse taal begrijpen.


Wij vonden dit boek dus erg mooi en bijzonder. Bernlef heeft geen alledaagse schrijfstijl: op een of andere manier weet hij de lezer echt in het verhaal te trekken. Een verbazingwekkende prestatie om zo de aftakeling van dementerend persoon te kunnen beschrijven.

Het uitwerken van de opdrachten in ons groepje ging erg goed. We hebben allemaal een deel van de tekst geschreven en dit samengevoegd tot één geheel. Bij deze opdracht heb ik geleerd om tijdens het lezen te letten op meerdere dingen dan dat ik normaal zou doen. Hierdoor werd het boek een stuk interessanter. Het niveau van het boek was niveau 3. Ik vond het een wat lastiger boek dan andere boeken die ik heb gelezen, maar het was goed te doen en het was een mooi boek om te lezen. De volgende keer zou ik een boek van niveau 4 willen lezen. Het boek 'Siegfried' van Harry Mulisch lijkt me wel wat. Ik heb over dit boek al positieve dingen gehoord.

Why I love this book: Het behouden huis, Willem Frederik Hermans

Het boek 'Het behouden huis' van Willem Frederik Hermans is een verhaal over een Nederlandse soldaat in de tweede wereldoorlog die zich aan heeft gesloten bij de partizanen. De partizanen veroveren een Duits stadje en de Nederlandse soldaat besluit in een huis in het stadje te gaan wonen. Later heroveren de Duitsers het stadje, maar ze laten de Nederlander met rust, omdat ze hem aanzien voor de eigenaar van het huis. Hierna komt echter de echte eigenaar van het huis, wat het verhaal een onverwachte wending geeft. 'Het behouden huis' is een geweldig boek, een echte bestseller.

De inzet van het boek is erg hoog door al de verschillende gebeurtenissen in het boek, toch is het verhaal zo geschreven dat de gebeurtenissen wel in het echt plaats zouden kunnen hebben gevonden. De hoofdpersoon lijdt aan een innerlijk conflict, hij wil namelijk graag mensen helpen, maar omdat hij een partizaan is, is dat voor hem niet mogelijk. Alle plaatsen waar de soldaat komt worden tot in de details beschreven, wat het verhaal een stuk interessanter maakt om te lezen. Overal waar hij naartoe gaat wordt de omgeving beschreven, en wordt beschreven hoe hij denkt. Vaak is de hoofdpersoon verward, en weet hij niet goed hoe hij moet handelen. Hij weet niet hoe hij met zijn gevoelens om moet gaan. Het lot speelt een belangrijke rol in het verhaal, omdat eigenlijk al vast ligt dat hij na de herovering niet eeuwig in het huis kan blijven leven. In het verhaal komen veel conflicten voor. De soldaat trekt in in een voor hem onbekend huis en daarin is een gesloten kamer. De Duitsers heroveren het door de partizanen veroverde stadje en willen intrekken bij de hoofdpersoon, die zich als eigenaar van het huis voordoet, en dan komt de echte bewoner van het huis tevoorschijn. De hoofdpersoon ondergaat een grote verandering in het verhaal. In het begin was hij een eigenwijze soldaat, maar door alle gebeurtenissen die in het verhaal voorkomen wordt de soldaat veranderd in een wijze soldaat. Hij wordt gedurende het verhaal telkens weer op de proef gesteld. Hij moet belangrijke keuzes maken, die dramatische gevolgen zouden kunnen hebben als hij niet de juiste beslissing neemt. Hierdoor moet hij nadenken over wat hij doet, en wordt je als lezer aan het denken gezet over wat jij zelf zou doen als je in dezelfde situatie zou zitten, en wat de hoofdpersoon wel en niet goed doet. Het verhaal draait om de soldaat en om wat er in het huis gebeurt, en dus ontbreken er subplots. De titel van het boek slaat op het huis waar de Nederlandse soldaat tijdelijk in gaat wonen. Het huis lijkt onaangetast door de oorlog, en dus is het een behouden huis. De titel is kort en pakkend. Willem Frederik Hermans gebruikt in zijn boek veel metaforen en vergelijkingen. Het behouden huis is een uniek boek, met een zeer spannend en bijna onvoorstelbaar plot, waardoor het als verhaal tussen andere boeken opvalt, het heeft iets bijzonders, door de onverwachte ontwikkelingen die in het verhaal voorkomen. Er komen steeds meer conflicten in het boek, en de spanning bouwt zich telkens op, tot de wrede ontknoping van het boek.

Het behouden huis is een boek dat iedereen zou moeten lezen. Het zit vol met spanning en conflicten. Het verhaal bestaat uit gebeurtenissen die de lezer na laten denken over het verhaal. Het behouden huis is een echte bestseller.

Ik was nooit in Isfahaan

Het fragment 'Immuunsysteem' uit het boek 'Ik was nooit in Isfahaan' van Tommy Wieringa heb ik met mijn groepje verfilmd. Wij hebben voor dit fragment uit het boek gekozen omdat het ons erg aansprak, en we wilden proberen onze ideeën in een korte film te stoppen.

Het verhaal 'Immuunsysteem' gaat erover dat wanneer je in Egypte vraagt om de weg, je onmiddelijk een horde Arabieren om je heen hebt om je de goede kant op te sturen, maar wanneer je dan in Nederland tegenover iemand zit te eten, je totaal geen antwoord krijgt als je iets zegt.

Hiermee wordt dus bedoeld dat wij in Nederland heel asociaal zijn in vergelijking met andere landen, dat we liever niet met onbekende mensen praten. In Egypte zijn mensen heel hartelijk tegen je en proberen ze je meteen te helpen als je ze iets vraagt, ze geven in ieder geval wel antwoord.

We hebben een filmpje gemaakt waarbij het verhaal voor wordt gelezen door Hélène Jeurgens en het verhaal wordt laten zien met beelden. Diederik Markus, Pim den Boon, Rick Veldheer en ikzelf speelden de arabieren, en Hélène Jeurgens speelde de hoofdpersoon. Iris Visser speelde de Nederlandse persoon. Verder werden de scènes gefilmd door Rick Veldheer, Iris Visser en mij.

Omdat het filmpje niet geüpload kan worden door mijzelf, zou ik willen verwijzen naar het leesdossier van Diederik Markus.